<p>Henk Vleeming heeft nog veel herinneringen aan zijn betaald voetbaltijd, maar is blij dat Ajax 'zijn' Vitesse nu van een trauma heeft verlost. Foto: Dick Martens</p>

Henk Vleeming heeft nog veel herinneringen aan zijn betaald voetbaltijd, maar is blij dat Ajax 'zijn' Vitesse nu van een trauma heeft verlost. Foto: Dick Martens

(Foto: )

'Van dat trauma zijn we nu verlost'

19 mei 1972 is een datum die bij de voetbalstatistici in het geheugen gegrift staat. Dat is namelijk de dag dat in Stadion De Meer in Amsterdam, Ajax-geschiedenis schreef door het Arnhemse Vitesse op een historische 12-1 nederlaag te trakteren, de grootste uitslag ooit in de eredivisie. Maar het record sneuvelde afgelopen zaterdag, toen Ajax-aanvaller Lassina Traoré, in de 87e minuut, in Venlo het arme VVV op een 13-0 achterstand zette en daarmee een nieuw record vestigde. Daarmee verdween de Vitesse-nederlaag van destijds uit de recordboeken. Ook tot opluchting van Henk Vleeming, die destijds als aanvaller deel uitmaakte van het Vitesse-basisteam.

Door Dick Martens

RENKUM - De inwoner van Renkum was bezig aan zijn tweede Arnhemse periode. Vleeming, inmiddels 74 jaar, was eerder actief in het geel-zwarte shirt van 1964 tot 1968, waarna hij tot december 1971 de kleuren van het Nijmeegse NEC ging verdedigen. Toch keerde hij weer terug naar Vitesse, dat toen uitkwam in de eredivisie, maar daaruit in het seizoen 1971-1972 weer degradeerde, met de wedstrijd tegen Ajax als memorabel sluitstuk. ,,Ja, die wedstrijd kan ik mij nog goed herinneren”, blikt Vleeming, 48 jaar later in zijn knusse huiskamer, terug. ,,Wij waren toen al gedegradeerd en ook het Ajax-publiek geloofde het wel, want er waren maar 6.000 toeschouwers. Maar ‘de wegblijvers’ zullen wel spijt gehad hebben, want het werd, na later bleek een historische wedstrijd.” Het was ‘het grote Ajax’, dat van Vitesse een speelbal maakte. De ploeg met spelers als Johan Cruijff, Johan Neeskens, Sjaak Swart, Wim Suurbier, Barry Hulshof, Ruud Krol was nog gretig. De magische grens van 100 competitiedoelpunten kon nog worden gehaald en Cruijff wilde ook nog topscorer worden, terwijl Dick van Dijk zich in de kijker wilde spelen voor de scouts van het Franse Nice, die op de tribune zaten.

,,Wij waren vanaf het begin een gewillig slachtoffer”, vervolgt Vleeming. ,,Onze trainer, Cor Brom had een Ajax-verleden en die geloofde het allemaal wel. Onze voorbereiding leek dan ook nergens op. Normaal reisden we met zijn allen met de trein naar uitwedstrijden, maar nu mochten we op eigen gelegenheid. Brom, die onder Rinus Michels bij Ajax hulptrainer was geweest, hield niet eens een bespreking, de enige boodschap die hij ons meegaf was, dat wij het rustig aan moesten doen. Wij speelden op zaterdagavond en Ajax moest de woensdag erna nog de Europa Cupfinale tegen Inter Milaan spelen. ‘Maak er maar een leuke wedstrijd van’, was zijn devies. Maar Ajax deed echt niet rustig aan en zeker mijn directe tegenstander Wim Suurbier niet. Normaal kwam hij al veel op, maar in die wedstrijd bleef hij gaan. Ik heb als linksbuiten de hele wedstrijd achter hem aan moeten draven. Het werd voor ons een afgang en daarom kon ik mij ook wel indenken hoe de VVV-spelers zich voelden. Toch ben ik Ajax wel dankbaar, want zij hebben ‘ons’ van een trauma verlost.”

Ik heb constant achter Wim Suurbier aangelopen

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden