Foto:

De les van de mossel

Wist u dat een mossel zich met flinterdunne draadjes hecht aan de bodem of aan andere mosselen? En dat ze samen 'mosselbanken' kunnen vormen? Ten minste: als ze niet voortijdig opgevist worden of door een storm losgeslagen worden van de ondergrond.

Aan dat laatste moest ik denken nu we weer werden geconfronteerd met beperkingen: veel minder mensen in kerkgebouwen en minder onderlinge ontmoetingen. Hoe gaan we daarmee om? Hoe sterk zijn onze 'hechtdraden'? Dreigen we 'losgeslagen' te raken door de storm die over ons heen komt?

Dreigen we 'losgeslagen'
te raken?

Als we naar de mossel kijken, dan zien we dat het uitmaakt of een mossel los op de zeebodem ligt of dat hij een onderdeel vormt van een mosselbank. Die losse mossel raakt snel op drift als er een sterke stroming komt. Maar als hij zich vasthecht aan andere mosselen, wordt het een ander verhaal: samen staan ze sterk. Zo kan dus een kerkelijke gemeente functioneren: elkaar vasthouden, helpt om moeilijke tijden te overleven.

Toch is dat niet het hele verhaal. Want bij zware storm kan ook een mosselbank losraken en in brokken uiteenvallen. Wanneer is de kans daarop veel kleiner? Als de mosselen zich niet hechten op een zandige zeebodem, maar op een rotsbodem. Dan heeft de storm nauwelijks vat op de mosselen.

In de Bijbel wordt Christus een rots genoemd. Gezegend de kerk waarvan de leden zich niet alleen aan elkaar vasthouden, maar vooral gehecht zijn aan die Rots.

Namens de kerken in de gemeente Renkum,

Dick Bal (CGK Bennekom-Oosterbeek), baldieleman@solcon.nl

Column

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden