<p>Albert van Brakel als vrijwilliger op de Oosterbeekse ijsbaan. Dat zit er, na zijn ongelukkige val, even niet meer in.</p>

Albert van Brakel als vrijwilliger op de Oosterbeekse ijsbaan. Dat zit er, na zijn ongelukkige val, even niet meer in.

(Foto: Dick Martens)

OIJV-vrijwilliger van Brakel breekt heup

Zodra de winter nadert en het kwik weer regelmatig onder nul duikt, begint het bij menig Nederlander al te kriebelen. Natuurijs, schaatsen uit het vet, koortsachtig werk op de diverse ijsbanen, kortom de schaatskoorts slaat toe. En niet ten onrechte, want er was afgelopen week sprake van een meer dan serieuze winteruitbraak. Dat betekende dat er ook bij de Oosterbeekse IJsvereniging met man en macht gewerkt ging worden om de ijsvloer op Sportpark Hartenstein in gereedheid te brengen. Daarin slaagden de vrijwilligers met glans en kon, als een van de eersten in Nederland, de poort richting de fraaie ijsvloer worden geopend. Echter vrijwilliger Albert van Brakel, maakte die vrolijke intocht van de Oosterbeekse schaatsliefhebbers niet meer mee. Hij ging op het spiegelgladde ijs ongelukkig onderuit en brak daarbij zijn heup. Vanuit ziekenhuis Rijnstate doet hij zijn verhaal.

Door Dick Martens

OOSTERBEEK - ,,In mijn hoedanigheid als coördinator veiligheid, ja hoe wrang kan het zijn, had ik net aan een aantal collega-vrijwilligers van de Oosterbeekse IJsvereniging wat instructies gegeven over het plaatsen van banken”, blikt Van Brakel terug. ,,Ik was net klaar met het ophangen van borden met de Corona-richtlijnen. Maar voor ik het ijs weer wilde afstappen, werd mij door een collega-vrijwilliger nog een vraag gesteld, ik draaide mij een kwartslag om en gleed daarbij onderuit en maakte een lelijke val. Ik wist eigenlijk direct dat het goed mis was.” Van Brakels gevoel werd hem ingegeven door de jarenlange ervaring die hij opdeed als jurylid van de Koninklijke Nederlandsche Schaatsenrijders Bond (KNSB) en als hulpverlener tijdens de Alternatieve Elfstedentochten op de Oostenrijkse Weissensee. ,,Ook daar was ik eveneens verantwoordelijk voor de veiligheid op het ijs. Daar en eigenlijk hier ook liep ik altijd met zogenaamde veiligheidsijzers onder mijn voeten. Uitgerekend had ik die nu niet onder mijn schoenen gedaan.”

Van Brakel werd door zijn collega-vrijwilligers op een outdoor-matras gelegd in afwachting van de ambulance. ,,In het ziekenhuis werd al snel duidelijk, dat ik een gecompliceerde breuk had opgelopen. De orthopedisch chirurg die mij onderzocht noemde het ‘een zogenaamde wokkel- of kurkentrekker-breuk’. Vanaf mijn heup tot mijn knie zijn er twee pennen en wat schroeven aangebracht. Het was pittig en pijnlijk, maar gelukkig mocht ik (vrijdag) alweer even op een stoel voor het raam zitten. Ik kijk dan uit op Sportpark Cranevelt, daar waar ik begin maart 2018 ook aanwezig was toen daar, met onder andere Nederlandse toppers als Irene Schouten en Jorrit Bergsma onder de deelnemers, nog een marathon werd verreden. Mooie herinneringen. Schaatsen zit nu eenmaal in mijn DNA.” Op het ijs staan zit er voorlopig niet meer in voor de de gewaardeerde vrijwilliger, die al wel veel mooie en lieve beterschapswensen mocht ontvangen. ,,Ja, zelfs van Renkums burgemeester Agnes Schaap. Hartverwarmend allemaal.”

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden