Egbert Sloet met het op èèn na laatste nummer van Oosterbeek Beleeft. Foto: Kees Jansen
Egbert Sloet met het op èèn na laatste nummer van Oosterbeek Beleeft. Foto: Kees Jansen

Sloet heeft geen trek meer in 'motjes'

Door Kees Jansen

Oosterbeker Egbert Sloet van Oldruitenborgh is dol op lijstjes en getallen. Hij geeft 's ochtends een cijfer aan de vorige dag, houdt bij hoeveel uren hij besteedt aan slapen, vissen, bridgen en ook aan het maken van het magazine Oosterbeek Beleeft.

OOSTERBEEK - En zo kwam hij erachter dat hij al snel 250 uur per nummer bezig is. En dat drie keer per jaar. Vooral het geleur om advertenties te krijgen kost hem veel tijd en vooral energie. Zoveel dat hij ermee stopt. De op één na laatste editie verscheen vorig week. Nog één nummer in november en dan is het klaar. De eerste uren voor de finale uitgave heeft hij trouwens al gemaakt: midden in de nacht.

,,Ik werd wakker, lag wat te mijmeren en kreeg opeens een idee voor de cover. En dan wil ik het gelijk visualiseren, dus ben ik er maar uit gegaan en heb een uurtje achter de computer gezeten om een schets van de voorkant te maken." Hij staat op en loopt naar scherm om het te laten zien. ,,Mooi hé? Niet vermelden hoe het eruit ziet, want dan is de verrassing eraf."

Het duidelijk: Sloet heeft nog lang geen genoeg van bladen maken. ,,Ik vind het heerlijk om een magazine mooi vorm te geven, contact met redacteuren te hebben, mooie foto's uit te zoeken en ideeën voor verhalen te beoordelen."

Blad Oosterbeek Beleeft stopt

Maar het heeft ook een schaduwzijde. ,,Een derde van de adverteerders zegt: doe mij maar een advertentie in alle nummers die dit jaar verschijnen, maar voor het andere deel moet ik heel veel moeite doen", zegt de Oosterbeekse bladenmaker.

Er staan heel wat namen in zijn zwarte opschrijfboekje dat hij altijd bij zich heeft om mogelijke adverteerders in te noteren. ,,De meesten moet ik echt overtuigen. Die zeggen dan: misschien wil ik wel een halve pagina en uiteindelijk wordt het toch niets. Of ik moet voor een volgend nummer maar weer eens langskomen. Dat vind ik een lijdensweg. Er gaat zeker 100 uur per nummer in acquisitie zitten. Ik word volgend jaar 73, daar heb ik geen zin meer in."

Hij vervolgt: ,,Oosterbeek Beleeft is mijn lust en mijn leven, maar van die stress hou ik niet. Als ik zou kunnen doorgaan zonder al die motjes, zou ik dat zeker doen. Ik heb nog zoveel leuke mensen die in het blad kunnen. Ik zou zo tien nummers kunnen vullen. Ik vind het ook prachtig om mensen iets te laten zien dat ze verrast. Ik vind het trouwens ook leuk om complimenten over het blad te krijgen, daar ben ik ijdel genoeg voor."

Nu bekend is dat hij na het volgende nummer stopt, regent het reacties. ,,Op Facebook, op straat, overal kom ik mensen tegen die zeggen dat ik door moet gaan. 'Je màg gewoon niet stoppen', zeggen ze dan. Een ander zei een actiecomité te willen opzetten om me op andere gedachten te brengen."

Maar hij is niet te vermurwen. ,,Ik ben ook niet bang voor een gat, want ik heb genoeg omhanden. Vissen, tijd besteden aan mijn kinderen en vijf kleinkinderen. Ik heb in de jaren tachtig ook geschilderd, misschien dat ik dat weer oppak."

Meer berichten