Mieke Mintjes: "Met gedichten kun je diep in je gevoel raken, waardoor je hopelijk weer wat verder kunt" (Foto Wim Mintjes)
Mieke Mintjes: "Met gedichten kun je diep in je gevoel raken, waardoor je hopelijk weer wat verder kunt" (Foto Wim Mintjes) (Foto: )

Troostende poëzie van Mieke Mintjes

Door Jan Boer

Gedichtenbundel 'Ik mis je zo'

Mieke Mintjes (Renkum 1953) woont in Heelsum. In het verleden heeft ze zo'n tien jaar gewerkt als journalist van nieuwsblad Hoog en Laag.

HEELSUM - Ze maakte onder meer reportages voor het lifestyle magazine VeluweLeven. In 2002 verscheen haar eerste boek. In de jaren erna volgden er diverse uitgaven. De diepte van het woord zoekt ze door middel van het schrijven van gedichten, die zich niet laten vangen in trend of vorm. Haar filosofie: "De ziel van een dichter is moeilijk te vangen. Ik dicht zoals ik ben en ik ben zoals ik dicht. Laat me vrij en ik blijf mijn gedichten". Nu is ze met een nieuw gedichtenbundel gekomen: 'Ik mis je zo'. Schrijven is voor Mieke even natuurlijk als adem halen: "Ik heb het gevoel, dat ik beter kan schrijven dan praten, want dan raak ik het gevoel beter. Poëzie zit diep in mijn gevoel, daar kan ik mijn diepste zelf vertalen". Toch is het niet altijd eenvoudig: "Het werkt wel eens tegen mij, want het uiten van het gevoel is altijd eerlijk en dat wordt niet altijd door iedereen op prijs gesteld". De inspiratie vindt ze overal: "Dat kan een gebaar zijn, een woord, een verhaal in de winkel, maar ook gewoon door het raam kijken, het maken van een foto, van alles. Nee, ik ga er nooit voor zitten, zo van: en nu ga ik een gedicht maken. Het ontstaat als vanzelf, daar ben ik wel sterk in". In haar leven heeft ze mede door haar hooggevoeligheid veel meegemaakt: "Daardoor komt alles driedubbel bij mij binnen. Het is echter ook zo, dat mensen soms energie uit mij wegtrekken. Ik vind, dat wij als mensen veel te ver afgedwaald zijn van het gevoel. We zitten helaas allemaal erg vast in ons hoofd". Over haar nieuwe bundel 'Ik mis je zo' vertelt Mieke Mintjes: "Het leven laat ons soms met stomheid geslagen staan. Vragend ook. Hoe verwoord je ziekte, verslagenheid, de dood? Wat zeg je bij een uitvaart en hoe bemoedig je bij rouw? Het zijn oprechte woorden, die het diepste raken. Ik heb deze gedichtenbundel gemaakt voor wie in eigen stilte woorden zoekt". Het zijn zesenveertig indringende gedichten rond ziekte, overlijden en rouw. "Ik hoop, dat mijn gedichten zullen aanvoelen als een troostende arm om de schouder". Ze kwam op de gedachte van deze bundel door vragen van mensen. "Het gebeurt de laatste jaren steeds vaker, dat mensen bij een overlijden een gedicht van mij hebben. Regelmatig vragen ze of ik een gedicht wil lezen of een speech wil houden. Ik merk dan wel, dat ik iets kan geven", De rode draad in 'Ik mis je zo' is de grote diversiteit. "Ik heb getracht om voor ouderen te schrijven, maar ook voor kinderen. Ik heb veel gesprekken gevoerd, niet gericht op het boek, maar die hebben mij wel gevoed. Zo heb ik met een Renkumer, die terminaal was, diepe gesprekken gevoerd. Mensen, die aan het einde van hun leven zijn, zijn vaak ongeremd, diep in hun gevoel, helemaal mens. Daar kun je zóveel van leren! Waarom vinden wij de dood zo moeilijk? Omdat we altijd precies willen weten wat er gebeurt, alles controleren. En dat weten we nu niet!"

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden