Oswald was als jochie een deugniet. “Maar ik strafte hem nooit door bijvoorbeeld aan zijn oor te trekken”, zegt juffrouw Hanneke.
Oswald was als jochie een deugniet. “Maar ik strafte hem nooit door bijvoorbeeld aan zijn oor te trekken”, zegt juffrouw Hanneke. gertbudding.nl

Juf en leerling in de politiek

9 maart 2026 om 20:47 Overig

Oude schoolband krijgt politiek vervolg

Door Gert Budding

RENKUM Tijdens een raadsvergadering in Oosterbeek keek Oswald Velthuizen om zich heen en ontwaarde een persoon op de tribune die hij veertig jaar niet meer had gezien. “Hé, juffrouw Hanneke”, riep de lijsttrekker van Leefbaar Renkum meer dan opgetogen.

Juffrouw Hanneke ter Beek (79) ging mee in het enthousiasme en was vooral trots op de rol die Oswald Velthuizen al acht jaar als raadslid vervult. Ruim veertig jaar geleden belandde Oswald Velthuizen op de Airborneschool, hij was toen net negen jaar. De jeugdige Renkumer volgde gedwee de lessen, maar zijn aandacht en blik lonkten steeds naar buiten.

“Hij kon wel leren hoor”, vertelt de van oorsprong Rotterdamse Hanneke ter Beek. “Maar hij had volkomen andere interesses. Eigenlijk, hij was een donderstraal.” De wenkbrauwen van Oswald fronsen enigszins en gaan gepaard met een glimlach. “En feitelijk houd ik van zulke personen. Maar ik heb hem nooit straf gegeven, geen enkel kind overigens. Oswald vroeg om aandacht, hij kon en kan niet tegen onrecht. Hij sprong er dan vaak tussen en dan was hij de pineut, de moeilijke jongen.”

“Ik kon wel aardig leren”, vertelt Oswald Velthuizen vervolgens. “Maar ik had daar geen zin in. Ik was eigenlijk ook geen boekenwurm of studiebol. Ging liever op straat belletje trekken en kwajongensstreken uithalen. Maar nog steeds heb ik het hart op de tong. Ik zeg wat ik denk, zonder getalm, in duidelijk Nederlands. Recht voor de raap.”

Tijdens de bewuste raadsvergadering, toen Oswald Hanneke herkende, kwamen ze met elkaar in gesprek en ontdekten ze een gemene deler: eerlijkheid en politiek. “Hanneke kwam naar me toe en vroeg ronduit: ‘Hoe kan ik je helpen om het anders te maken in de Renkumse politiek?’”, zegt Oswald vrolijk. “Sluit bij ons aan, stelde ik. Hanneke staat nu op onze kieslijst.”

Hanneke ter Beek en Oswald Velthuizen spreken dezelfde taal, zonder gedraal. “Ik zeg wat er gezegd moet worden”, legt Oswald nogmaals uit. “We houden geen schijn op voor de tribune”, weet Hanneke ter Beek. “En daar is Oswald een kei in, daar heb ik respect voor. We willen de grootste partij worden.”