Jan Gijsbertsen (roze shirt) beleefde met zijn RVW-voetbalvrienden een mooi afscheid.
Jan Gijsbertsen (roze shirt) beleefde met zijn RVW-voetbalvrienden een mooi afscheid. Dick Martens

'Jan, wil jij een wedstrijdje fluiten?

26 april 2026 om 14:01

Jan Gijsbertsen verrast door zijn RVW-vrienden

HEELSUM Vrijdagavond ging Jan Gijsbertsen vanuit zijn woonplaats Bennekom op weg naar de kantine van SCW'23 om daar een wedstrijdje te gaan fluiten. Daar was hij door Jan Ruisch, één van zijn voetbalvrienden, voor gevraagd. Maar bij het betreden van de kantine wachtte hem een onverwachte, maar wel zeer aangename verrassing. Hij werd met gejuich ontvangen door tal van enthousiaste voormalige ploeggenoten, die op die manier hun waardering voor Jans jarenlange inzet luister bij wilden zetten. Want de noeste middenvelder had namelijk besloten om zijn voetbalschoenen aan de wilgen te gaan hangen. ,,Ik word op 4 juni 60 en dat lijkt mij een mooi moment om ermee te gaan stoppen", vertrouwde hij zijn teamgenoten onlangs toe.


Dick Martens

,,Ik ben op mijn 7e met voetballen begonnen", blikt Jan terug, nadat hij nog 3 wedstrijdjes die vrijdagavond als afscheid voor hem waren georganiseerd, had gespeeld. ,,Ik had geen andere keuze. Mijn opa, Hannes Bekkers, was namelijk één van de oprichters van RVW, dus werd ik daar natuurlijk lid. Ik scoorde direct in mijn eerste wedstrijd, maar dat bleek geen garantie voor een grootse, maar wel voor een lange 'voetbalcarrière'. Toch hebben voetbal en RVW mij heel veel gebracht. Heel veel lol en heel veel vriendschappen." Naast de actieve sport leverde Jan ook de nodige bijdragen aan het verenigingsleven. ,,Als redacteur van het clubblad, als trainer, bestuurslid, lid van de toernooicommissie en als bardienstmedewerker. Hoewel er blauw wit bloed door mijn aderen stroomt ben ik wel altijd een voorstander van de fusie tussen RVW, CHRC, Redichem en ook Duno geweest. Helaas heeft Duno de verkeerde keuze gemaakt door af te haken. Ik ben wel erg blij met de nieuwe fusieclub SCW'23. Na 50 jaar RVW-lid te zijn geweest ben ik inmiddels 3 jaar lid van 'onze' nieuwe club en speelde er als 7 tegen 7 voetballer met- en tegen mijn oude voetbalmaatjes. En na afloop dan, onder het genot van een biertje en een bitterballetje en het vertellen van sterke verhalen over vroeger, toen alles natuurlijk veel beter was, de voetbaldag afsluiten. Maar omdat mijn knieën, spieren en enkels steeds vaker begonnen te protesteren heb ik besloten om ermee te gaan stoppen."


Dat besluit grepen zijn vrienden aan om een passend afscheid voor 'hun' Jan te organiseren. ,,Leuk maar zeker ook emotioneel. Ook die laatste momenten op het veld toen mijn vrouw Karin en mijn dochters Sophie en Malou ook het veld nog inkwamen." Ondanks het feit, dat Jan en zijn gezin al meer dan 20 jaar in Bennekom wonen, blijft hij SCW'23 zeker nog volgen. ,,Maar de zaterdag is ook gevuld met de sport van de kinderen. Sophie is trainster bij turnvereniging DOS in Bennekom en Malou korfbalt bij DVO. Wij waren er zaterdag in Ahoy dan ook bij toen DVO daar landskampioen werd. Geweldig voor de club, waar ik ook nog bardiensten draai." Jan heeft nog mooie slotwoorden: ,,Via de sport en het verenigingsleven ontstaan er vriendschappen voor het leven. Dat is het mooiste dat er is. Voor mij zeker nog altijd en ik hoop, dat 'de jeugd', dat ook beseft."