Blaudzun maakt indruk in thuiswedstrijd

7 mei 2026 om 20:42 Overig

Mooie liedjes, zijn bril, Arnhem, Vitesse en wielrennen

Door Dick Martens

ARNHEM - RENKUM Op uitnodiging van schrijver Ronald Giphart liet Blaudzun (51), het pseudoniem van Johannes Sigmand, zich een jaar lang volgen tijdens optredens, festivals, theatervoorstellingen, studio-opnames en buitenlandse tournees. Met het boek van Giphart en zijn ‘Best of Album’ onder de arm tourt hij vanaf april door het land met zijn eerste solo theatertour. Vrijdagavond had hij een thuiswedstrijd, want toen stond hij in het Arnhemse stadstheater Musis, in de stad waar hij jarenlang woonde en op een (flinke) steenworp van Renkum, de plaats waar hij opgroeide. Hij vertolkte er zijn liedjes in hun meest intieme vorm en deelde er zijn verhalen, met onder andere zijn imposante brillen, Arnhem, Vitesse en wielrennen als onderwerpen.

EERSTE BRIL Sigmond groeide dus op in Renkum en woonde lang in Arnhem. Hoewel hij die stad geruime tijd geleden inruilde voor Utrecht gaat hij er nog vaak naar terug. Hij fietst er graag een rondje over de Posbank of hij zit in GelreDome als Vitesse er speelt. En toeval of niet, op de dag dat ‘zijn’ Vitesse van de advocaat-generaal de mededeling kreeg, dat het teruggeven van de proflicentie terecht was, stond hij in de Gelderse hoofdstad op de planken. ,,Goed jullie hier te zien”, opende Blaudzun de voorstelling. ,,Ik heb hier in Arnhem al in vele gedaanten gestaan, maar nog niet met een theatertour.” Zijn eerste confrontatie met ‘de zaal’ ging over de imposante brillen die hij draagt. ,,Daar werd mij vanmiddag op een terras nog en niet voor het eerst, naar gevraagd. Mijn antwoord is even logisch als eenvoudig: ‘Die heb ik gewoon nodig’.” Vijf jaar was Johannes toen hij zijn eerste bril droeg. ,,Als kind liep ik eerst met een pleister op mijn oog. Volgens de oogarts had ik een lui oog.” Daarna kwam de bril, die met de tijd groter werd. ,,En mooier. De bril is er eigenlijk altijd geweest.” De muziek, Vitesse en wielrennen zeker ook.

ALLEZ LAURENT De liefde en passie voor muziek heeft Blaudzun van zijn ouders. Die waren lid van de Pinkstergemeente. ,,Mijn moeder speelde er piano en mijn vader zong. Thuis waren er ook altijd instrumenten waarmee wij mochten spelen. We mochten naar hartenlust dingen uitproberen.” En dan was er ook altijd ‘Vitesse’. ,,Geweldig nieuws vandaag hè?”, deelde hij die uitspraak met ‘Arnhem’. ,,Ook eventjes gehuild? Ik zag het er niet meer aankomen hoor.” In zijn jeugd ontluikte ook de liefde voor wielrennen. ,,Op mijn 5e of 6e had ik al mijn eerste racefiets. De fietsen zijn met mij meegegroeid. Net als mijn brillen werden ze steeds groter.” Al snel ging hij ‘s zomers met familie richting de Alpe d’Huez. ,,Ik mocht mijn racefiets meenemen om daar te gaan fietsen. Ik had nog niet zulk zwart haar als nu en een rond brilletje en fietste er door de dorpjes of bergop. De Fransen zagen mij aan voor hun held, Laurent Fignon. ‘Allez Laurent’, riepen ze. Dat vond ik mooi.” Wat volgde was een legendarische anekdote. Ook die werd, evenals zijn gevoelige muziek, door ‘Arnhem’ omarmd. De staande ovatie beloonde hij met een toegift.