Henk Sjabbens bezocht in Tokyo de Kodokan, het judo-mekka

‘Het was echt een onvergetelijke reis’

Door Dick Martens

RENKUM Japan treurde en Nederland ontplofte op 23 oktober 1964, de dag dat Anton Geesink de gouden judomedaille won op de Olympische Spelen in Tokyo. Met 1,98 meter en 120 kilo zorgde deze reus en judoka uit de Utrechtse Wijk C voor een ongekende lijst aan successen: hij werd 21 keer Europees kampioen, drie keer wereldkampioen, eenmaal olympisch kampioen, vier keer Sportman van het jaar en drie keer Nederlands kampioen in het Grieks-Romeins worstelen. Tot die prestaties kwam Henk Sjabbens niet. Maar de inmiddels 72-jarige Renkummer verdiende zeker nationaal zijn ‘judosporen’ met onder andere een bronzen medaille op het NK 1977 in Tilburg in de categorie tot 95 kg. De liefde voor de judosport zit nog altijd in Henks hart, dat onlangs nog veel sneller ging kloppen. Over het waarom vertelt hij, toeval of niet, precies 20 jaar na Geesinks ‘goud’, uitgebreid en enthousiast.

INDRUKWEKKEND Henk Sjabbens is in ‘judo- en sportschoolland’ zeker geen onbekende. Vanwege de sportscholen Sjabbens Sports & Health in Renkum en Heteren, waar hij de grondlegger van was en waar hij ook nog af en toe een judolesje geeft. Inmiddels zijn de beide vestigingen bij zijn zoon Endo in goede handen en dat geeft Henk de gelegenheid om wat vaker te kunnen gaan reizen. Dat deed hij onlangs nog. Niet ‘zomaar’ een reisje, Samen met zijn vrouw Coby ‘cruiste’ hij door Japan, waarbij het bezoeken van het judo-mekka Tokyo natuurlijk niet mocht ontbreken. ,,Die reis stond al lang op mijn lijstje”, steekt Henk van wal. ,,Het was een georganiseerde Japan-reis waarbij we ook vier dagen in Tokyo verbleven. En daar is de Kodokan, dat is echt de hoofddojo van het judo. Het mekka. Van over de hele wereld komen judoka’s daar naartoe om te trainen. Natuurlijk traint ook de Japanse selectie daar. De leraren die er les geven zijn vermaard. De Kodokan werd in1882 gesticht door Jigoro Kano. Het is een indrukwekkend gebouw, bestaande uit acht verdiepingen en herbergt verschillende dojo’s een restaurant, logeergelegenheid, bibliotheek en een conferentiezaal. Voor het gebouw staat een standbeeld van Jigoro Kano, de oprichter.”

VEEL DISCIPLINE Uiteraard genoot Henk ook van het bijwonen van een training. ,,Heb er toch weer wat leuke ideeën opgedaan. Er heerste bij de jeugd veel discipline. Wat ze anders deden was de lange voorbereiding. Voor de daadwerkelijke les begint worden er eerst soepel makende oefeningen gedaan, daarna volgden pas de techniektrainingen. Het waren lange lessen.” Direct wordt het bewijs geleverd, foto’s en filmpjes worden vanaf zijn telefoon getoond. ,,En dit is maar één van die grote zalen, waar een drietal leraren rondlopen, allemaal met de rood-wit geblokte band. Zodra een judoka de zesde en daarna de zevende dan behaalt mag hij die band gaan dragen. Geen ‘kleine jongens’ dus, die wel ‘gewoon’ ingezet worden als jeugdtrainers. Ook was er een kiosk met Kodokan-spullen. Ik heb er voor Endo een judoband gekocht met het Kodokan-symbool. Die wilde hij graag hebben. Het was echt een onvergetelijke reis in een fantastisch land.”