Korfbalgoeroe geeft clinic aan DKOD-jeugd en Taiwan Onder 17. Positief kritisch, maar ook complimenteus.

Als er in Nederland over korfbal wordt gepraat moet het gek lopen als Ben Crum dan niet ter sprake komt. Want korfbal is Ben Crum en Ben Crum is ook nu nog korfbal. Maar Crum wordt ook nog altijd in één adem genoemd als DKOD ter sprake komt. Want Ben Crum is nog altijd een echte DKOD’er.

Door Dick Martens

Het is deze donderdagavond druk op het met oranje en zwarte ballonnen en vlaggetjes versierde korfbalveld van DKOD. In de voortuin van MFC Doelum staat namelijk een bijzondere clinic op het programma. Een clinic die ook nog eens zal worden gegeven door de korfbalicoon met een oranje-zwart hart, namelijk Ben Crum. 

KORTE BROEK De inmiddels 84-jarige inwoner van Oosterbeek is door Coen Hooijer, trainer van DKOD A1 en binnen de vereniging deel uitmakend van het technisch hart van de club, gevraagd om zijn team en het team van Taiwan Onder 17, dat zich voorbereid op het Wereldkampioenschap dat binnenkort in Eindhoven zal worden gehouden, een zogenaamde ‘schottraining’ te willen geven. Voor beide ploegen een nuttig leermoment. ,,Daar hoefde Ben niet lang over na te denken”, aldus Hoooijer. En zo kon het gebeuren dat Crum, in korte broek, als trainer weer eens op het DKOD-veld stond. Ook de jonge Taiwanezen zijn inmiddels gearriveerd. De ploeg wordt begeleid door Alberdine Tesink, zij is ook al sinds jaar en dag verweven met DKOD en is ook al jarenlang gastvrouw voor onder andere ploegen uit Taiwan, Japan en China die Nederland bezochten om hier toernooien te spelen en vooral beter te leren korfballen. Ook in dat kader speelt Ben Crum daar een prominente rol in. ,,Voorheen verbleven de ploegen altijd in onze oude clubhuis, De Berk, op Sportpark Wilhelmina”, legt Tesink uit. ,,Maar sinds DKOD hier speelt kan dat niet meer en hebben we in Boerderij Hoekelum in Bennekom een mooi alternatief gevonden. Daar hebben ze het ook prima naar hun zin.” Maar ook bij DKOD blijkt al snel.

BALANS Na de nodige handen geschud te hebben worden beide teams rondom hun ‘clinic-coach’ gedirigeerd, die in het Engels uitgelegd wat hij van plan is. Bij Crum neemt zijn ouderwetse bevlogenheid met de minuut toe. Nadat zijn eerste oefening is uitgelegd worden de beide ploegen gemixt en verdelen de drietallen zich naar de korfbalpalen. De eerste ballen worden richting de diverse manden geschoten, maar al snel onderbreekt Crum die eerste doelpogingen. ,,Hoe is het mogelijk”, moppert hij. ,,Ik wil doelpunten zien! Jullie moeten rebounden, klaarstaan voor de volgende bal.” Aanwijzingen die duidelijk hout snijden, maar ook aangeven dat Crum ook deze ‘missie’ meer dan serieus neemt. ,,Ik ben positief kritisch”, zou hij later als verklaring voor zijn optreden geven. En als dan vervolgens ‘de balans’ ter sprake komt is een voorbeeld noodzakelijk. Een voorbeeld, dat hij ‘gewoon’ zelf nog geeft. ,,Je moet helemaal in balans zijn, dat is van wezenlijk belang”, geeft hij aan. Zijn soepel ogende bewegingen oogsten bewondering. En bovenal doet goed voorbeeld ook nog eens goed volgen. Vervolgens wordt het tijd voor wat onderlinge competitie en gaat het om de hoeveelheid scores. ,,Wie het eerst vijf keer scoort wint”, schalt het over het kunstgrasveld. De strijd ontbrandt maar volgt ook nu een interruptie. ,,You shoot like a darts player”, laat trainer Crum een van de Taiwanese schutters ‘subtiel’ weten. Er volgt een toelichting en een voorbeeld. De schutter leert snel, want zijn volgende schoten zijn raak. ,,Beautiful. Good balls!”, klinkt het gemeend complimenteus. Ook de verdediging komt in de clinic nog even ter sprake. Ook nu laat Crum zich duidelijk gelden. Als verdediger gaat hij in de dekking bij DKOD-speler Thomas. Sjorrrend aan zijn shirt wordt de weerstand opgevoerd, maar als de jongeling vervolgens scoort oogst hij bewondering van ‘de oude meester’. De clinic wordt besloten met een hartelijk applaus voor de trainer, die een mooie glimlach niet kan onderdrukken. De groepsfoto maakt het plaatje compleet.

DVO-DAGTAAK Met een welverdiende kop koffie en zijn Taiwanese fles wijn in een fraai tasje naast zich laat Crum nog even zijn licht schijnen over het korfbal, DKOD en ‘zijn’ Heelsum. ,,DKOD zit nog altijd bij de familie Crum in het dna”, opent Crum stellig. ,,Wel vind ik het jammer, dat de club geen eigen clubhuis meer heeft. Het is weliswaar belangrijk, zeker ook omdat Heelsum vergrijst, dat de club naar Renkum is verhuisd. Want in de breedte blijft het een familiesport, dan is het leuker dat je je familie in eigen huis kunt ontvangen.” Crum is nog altijd actief in ‘zijn’ sport. ,,Ik ben nog bondscoach van China. Om ze op de World Games voor te bereiden ga ik er op 19 juli weer heen. Omdat ik dat nog altijd leuk vind doe ik dat. Ook verzorg ik nog opleidingen voor de korfbalbond en ben ik nog veel bij PKC, waar ik ook erelid ben. Ik geef er technische adviezen.” En met succes, want de ploeg uit Papendrecht werd onlangs voor de 12e keer landskampioen in de zaal. ,,Ik was weliswaar niet altijd blij met hun spel, maar uiteraard wel met het eindresultaat.” Maar ook dichterbij huis, bij DVO in Bennekom, blijft hij bezig. ,,Op de maandagavonden verzorg ik daar specifieke trainingen, zoals bijvoorbeeld een training zoals vanavond hier. Jeroen van Brakel (ook oud-DKOD’er, DM) die er vanaf dit seizoen hoofdtrainer is, doet de trainingen op dinsdag en donderdag en de wedstrijden. Maar Jeroen heeft al gevraagd of ik er niet vaker bij kan zijn, om de selectie nog meer kennis bij te kunnen brengen. Dus dat wordt dan bijna een DVO-dagtaak. Ik hoop, dat DKOD ook wat kracht krijgt om weer hogerop te komen. Met een eerste team van jonge mensen die ook om elkaar geven en vooruitgang willen boeken. Dat zou geweldig zijn.”