Inzet van Richard Veldt onmetelijk

‘In Renkum geen plaats voor standbeelden’

Door Gert Budding

RENKUM Richard Veldt geniet stilletjes van de vlaggenmasten met fraaie ledverlichting op de heide, waar vrijdag en zaterdag Renkum Airborne voor de elfde keer plaatsvindt. Een evenement dat nu wordt gedragen door Monique van der Meijde, Johan Kerseboom en stormram Veldt.

Als aanvoerder nam Richard Veldt het stokje over van verschillende leden van Renkum Leeft, waaronder Renkum Airborne nog steeds ressorteert. Bij nagenoeg elke actie in het dorp is de 58-jarige Renkumer nadrukkelijk aanwezig en hij stopt er vervolgens meer dan honderd procent energie in. Die voortrekkersrol is hem op het lijf geschreven. Een standbeeld zou hem passen. “Maar in Renkum is geen plaats voor standbeelden”, zegt hij gekscherend.
De boerenzoon vertrok in 1986 uit de Noordoostpolder en studeerde aan de Landbouwuniversiteit in Wageningen. Vervolgens kwam hij in aanraking met het culturele leven in Renkum, waar hij een kamer huurde. “Met mijn katholieke achtergrond meldde ik mij als speler bij voetbalvereniging RVW. Wijlen bestuurslid Jan Mulder zag in mij kennelijk een beter bestuurder dan voetballer”, zegt Veldt met een glimlachje dat op zelfreflectie duidt.

De energie giert door het lichaam van Richard Veldt. Als vrijwilliger leverde hij zijn talent aan de ROEV (Renkumse Oranje- en Evenementen Vereniging), dodenherdenking en Koningsdag; de RK-kerk in Renkum, waar hij Jezus vertolkte in de levende kerststal en Sint-Maarten speelde; activiteiten voor Renkum Centrum; de pubquiz en het opknappen van schilderijen voor Renkum Eert, projecten van Renkum Leeft. Ook is Veldt actief bij SCW’23 en carnavalsvereniging De Dolle Instuivers, waar hij de Gouden Stuiver ontving. Dat is een onderscheiding voor een persoon of club die zich verdienstelijk maakt voor de samenleving. “Dat is mijn enige onderscheiding”, zegt hij op gedempte toon.
Zijn vele vrijwillige werkzaamheden vergen tijd. In zijn eerste huwelijk kreeg hij vier kinderen. “Het was soms pittig om de juiste invulling en aandacht aan de kinderen te geven. Van huis uit kreeg ik mee dat opvoeding en aandacht belangrijk zijn. In 1995 kreeg ik een vaste baan, de uurtjes werden volgeboekt, we verdeelden onze taken. Of mijn eerste huwelijk daaronder geleden heeft weet ik niet, het was misschien wel (te) veel”, legt Veldt uit. Inmiddels is hij opnieuw getrouwd.
Het tweedaagse herdenkingsfestijn Renkum Airborne op Dropzone-X, het landingsgebied op de Renkumse heide in 1944, vraagt om een hoge inzet van Van der Meijde, Kerseboom, Veldt en tal van vrijwilligers. “Er is ten aanzien van de vergunningen enorm veel veranderd”, gaat de Renkumer verder. “Elk jaar worden de aanvragen verzwaard. Je bent daar uren mee bezig. Omdat de Renkumse heide aan de provinciale Bennekomseweg grenst, moeten we daar ook de nodige papieren voor invullen. Elf jaar geleden konden we zonder enige moeite direct starten met Renkum Airborne, maar omdat vorig jaar, buiten onze schuld om, enkele parachutisten tussen de paarden en in de bomen belandden, kwamen er nieuwe richtlijnen. De sprong op zaterdag van de para’s ging buiten onze planning om, we waren daarvan niet op de hoogte. Daarom ligt er nu een vergrootglas op onze activiteiten”, stelt Veldt. Met zijn team is hij verantwoordelijk voor een organisatie met een budget van ruim 25.000 euro.
“Gerichte acties leverden het gewenste doel: de begroting is sluitend”, weet Richard Veldt, die over enkele dagen opnieuw zo’n achtduizend bezoekers verwacht. Renkum Airborne is uitgegroeid tot een groot evenement, en daaraan hangen ook weer veiligheidsregels. “De festiviteiten in andere dorpen van de gemeente zijn kleiner, maar hebben geen vergunningen nodig. Ik vind dat appels met peren vergelijken”, zegt Veldt op lichtelijk ironische toon.
Wat bezielt Veldt om zich zo in te zetten voor het dorp Renkum? “Organiseren is naast mijn drukke werkzaamheden volledige ontspanning. Ik krijg wel schouderklopjes: ik geniet als andere mensen genieten.”