103e verjaardag voor mevrouw Bannink-Hartman

OOSTERBEEK Burgemeester Marcel Fränzel bracht maandag 12 januari een bezoek aan mevrouw Bannink-Hartman in Oosterbeek ter gelegenheid van haar 103e verjaardag. Zij werd geboren op 12 januari 1923 in Medan, op Sumatra, het toenmalige Nederlands-Indië.

Mevrouw Bannink-Hartman groeide op als dochter van planters en kende een zorgeloze jeugd in Nederlands-Indië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebied bezet door Japan. In die periode deed zij eindexamen HBS en werd zij samen met haar moeder geïnterneerd in een vrouwenkamp. Haar echtgenoot Louk Bannink, geboren op 29 december 1921 in Malang op Java, werd als krijgsgevangene tewerkgesteld aan de beruchte Birma-Siamspoorlijn.

Na de oorlog leerden zij elkaar kennen tijdens de bootreis naar Nederland. Louk ging tropische landbouw studeren in Wageningen, terwijl zij in Amsterdam fysiotherapie studeerde. In 1951 trouwden zij. Twee jaar later vertrok het jonge gezin met hun eerste zoon Rob naar het toenmalige Belgische Congo, waar Louk als landbouwkundige werkte. In de zeven jaar die zij daar woonden, werden nog twee kinderen geboren.

Door de revolutie in 1960 keerde het gezin terug naar Nederland. In 1962 vertrokken zij opnieuw, ditmaal naar Perzië, waar Louk voor Ilaco een groot landbouwproject opzette. Na afronding keerde het gezin terug naar Arnhem. Vanaf dat moment was Louk voor zijn werk gemiddeld een half jaar per jaar in het buitenland, vooral in het Midden-Oosten en Indonesië.

Het echtpaar kreeg drie kinderen: Rob, Steven en Marian. Inmiddels zijn er vijf kleinkinderen en één achterkleinkind. Mevrouw Bannink-Hartman is nauw betrokken bij haar familie en volgt met belangstelling het wereldnieuws en sport. Zij kijkt graag naar onder meer voetbal, tennis en de Olympische Spelen.

Tot 2019 woonde het echtpaar in hetzelfde huis. Dat jaar verhuisden zij naar De Valkenburcht in Oosterbeek, waar mevrouw Bannink-Hartman nog altijd met veel plezier woont. Haar man overleed vier jaar geleden op honderdjarige leeftijd. Zij spreekt haar grote waardering uit voor de zorg en ondersteuning van de thuiszorg. Ondanks haar leeftijd staat zij nog midden in het leven en maakte zij er zelfs op haar honderdste nog een punt van om te gaan stemmen.