De bijzondere week van Jeroen van Brakel

Van DVO-held in Ahoy, naar scheidsrechter bij DKOD-Midweek

Door Dick Martens

RENKUM ‘Hoi Jeroen, we zitten woensdag zonder scheidsrechter, kan jij ons uit de brand helpen?’ Dat bericht ‘piepte’ vorige week op op de telefoon van Jeroen van Brakel, nog maar net bijgekomen van de euforie van de finale om de nationale korfbaltitel in een uitbundig en stijf uitverkocht AHOY Rotterdam. In die korfbaltempel behaalde de DVO-coach, de functie die hij vanaf dit seizoen in Bennekom bekleedt, de grootste en tot nu toe mooiste overwinning uit zijn inmiddels ruim 20-jarige korfbalcoach-carrière. Na een bloedstollende finale die met 31-30 van Fortuna werd gewonnen, mocht hij ‘de cup met de grote oren’ in ontvangst nemen. Maar ondanks de hectiek voor, tijdens en na de finale met al die spanningen, huldigingen en fantastische indrukken stond Jeroen woensdagavond, met het DVO-kampioensshirt aan en de ‘gouden’ kampioensmedaille als tastbaar bewijs in de zak van zijn (DKOD) trainingsbroek, ‘gewoon’ als arbiter op de vloer.

Maar voor hij de wedstrijd DKOD-Midweek -  DLKV met zijn eerste fluitsignaal in gang zette, werd hij eerst overladen met complimenten, cadeaus en een stapel uitgaven van de Ede Stad editie waar het kampioenschap, gelardeerd met fraaie foto’s, prominent de voorpagina en de sportpagina’s sierden. Er was een fles wijn van DKOD-voorzitter Leanne Verstegen, ‘Ik ben apetrots op jou’-snoepjes van de familie Hoegen, bloemen van het Midweek-team en de kranten verzameld door de dochters van Angela Hoegen. Jeroen straalde opnieuw bij al die loftuitingen van ‘de DKOD-familie’. ,,Want dat is DKOD nog altijd voor mij. Die club zit verankerd in mijn hart. DKOD is de club die mij als trainer de kans heeft gegeven en waar ik dan graag een helpende hand aan bied.” 

De wedstrijd was voor de DKOD-Midweek niet al te lastig, getuige de uiteindelijke 20-6 einduitslag. Ook ‘de scheidsrechter van dienst’ had een makkie. Onder het genot van een welverdiend biertje keek hij na afloop nog even terug op het bijzondere zaalseizoen van zijn eerste jaar als hoofdcoach van DVO. ,,Het was sowieso heel intens. Het seizoen begon wisselvallig, waarna er toch wat kritiek loskwam. Maar Reinier (Rense, assistent coach, DM) en ik hebben vastgehouden aan onze visie waar we veel vertrouwen in hadden. Bovenal zijn we gewoon bij onszelf gebleven. Dat leidde uiteindelijk tot het kunnen spelen van de play-offs, die ons na een derde beslissende wedstrijd, naar Ahoy bracht. Dat was echt een droom, dat je daar een keer mag staan. 40 jaar terug was ik er als supporter en nu als coach en uiteindelijk ook nog als winnende coach. Dat bezorgd me nu weer kippenvel. De wedstrijd was bloedstollend, de spanning en de ontlading erna was onbeschrijflijk. Met 1000 man op de vloer die je allemaal willen feliciteren, die ons die overwinning zo gunden, dat ga ik nooit meer vergeten. Met dank ook aan mijn vrouw en dochters, die mij door dik en dun hebben gesteund en mij de ruimte hebben gegeven om er altijd vol voor te kunnen gaan.” Opnieuw glundert Jeroen. ,,Die lach gaat er voorlopig ook echt niet af.”