Karel Noy: ‘Denk dat ik een miljoen foto’s geschoten heb’

Door Gert Budding 

HEELSUM Ondanks het feit dat hij regelmatig in de natuurgebieden Jufferswaard en het visgat De Bokkedijk vertoeft, heeft voor hem daarnaast geen enkel bos of wandelpaadje nog een geheim. Natuurfotograaf Karel Noy heeft een schat aan foto’s geschoten.

Van een fotoboek, expositie of eerbetoon wil de 76-jarige Heelsumer echter niets weten. “De gehele rompslomp die daarbij komt kijken zou mij veel stress brengen. Daar zit ik niet op te wachten”, zegt de natuurfotograaf, die enkele uren voor het interview oog in oog stond met een wolf in Ede. “Ik stond op een aangegeven pad met een 600 millimeter lens. De wolf kwam naar mij toe en naderde tot twee meter. Toen ben ik rustig achteruitgelopen en weggegaan”, zegt de bescheiden Karel Noy, die in ruim vijftien jaar - zoals hij zelf aangeeft - tegen de miljoen foto’s heeft geschoten in zijn domein Jufferswaard, het visgat op de Bokkedijk in Renkum en Planken Wambuis bij Ede.
“Voor alle duidelijkheid: de wolf is niet mijn favoriete dier. Hij doodt niet alleen om te eten, dat is zijn instinct. Het gaat mij puur om de foto. De wolf heb ik zeker al acht keer van dichtbij ontmoet.”
“Ik heb zeker honderdduizenden foto’s geschoten, niet alleen natuurplaatjes, maar ook van de geschiedenis van Renkum en Heelsum”, vertelt Karel Noy in alle bescheidenheid. Voor de drie volle externe harde schijven en zeker vijftien sticks ging hij ’s morgens om zeven uur op pad en kwam gemiddeld twaalf uur later weer thuis.
Uren, sterker nog, dagen vertoeft Noy in de natuurgebieden. “Als ik thuiskwam, dan vloog de magnetron aan. Mijn vrouw Wil was daaraan gewend. Voor mijn pensioen was ik chauffeur en maakte ik lange dagen”, vertelt de Heelsumer, die evenals zijn eega lichamelijke mankementen heeft.
De gemaakte beelden plaatst Karel Noy op Facebook en Instagram. Onlangs maakte RTV Connect een programma in het veld over hem. Maar zijn foto’s bundelen of exposeren, daar denkt Noy niet aan. “Fotograferen is voor mij ontspanning, in alle rust. Dat heb ik nodig. En dan ga ik niet eventuele moeilijkheden op mijn hals halen met een expositie. Soms verleen ik wel medewerking als natuurtijdschriften mij benaderen voor bepaalde foto’s, zoals van de bever die nadrukkelijk rondstruint in de gemeente Renkum. Daar vraag ik nauwelijks een vergoeding voor, vaak helemaal niets. Wel wil ik dat mijn naam wordt vermeld. Dat was ook zo bij De Rijnhof, Oranje Nassau’s Oord en bijvoorbeeld het Huis van Renkum.”
Karel Noy is uitgegroeid tot een volleerd natuurfotograaf die niet uit is op financieel gewin, ook al heeft hij diverse prijzen gewonnen.
“Het is mijn hobby en daar mogen anderen van genieten. Ik zoek niet het grote publiek voor naamsbekendheid of een leuke vergoeding. Dat interesseert mij niet”, legt Noy uit, die vrijwel wekelijks paraat staat met schoonmaakgroep Jufferswaard om de omgeving van zwerfvuil te ontdoen. Hij is gek van het ijsvogeltje dat haar territorium heeft langs de N225 tussen Renkum en Wageningen.
“Soms moet je zes of zeven uur geduld hebben voordat je het kleurrijke vogeltje voor de lens krijgt. Daar kan ik dan van genieten, evenals mijn volgers op social media. Het gaat mij puur om waardering. Ik kreeg destijds ook enorm veel reacties op de foto’s van de beruchte zwarte zwaan die ik Zorro noemde. Het beestje werd overrompeld door een hond en stierf aan de Rijn. Hij was eigenlijk mijn vriend, at brood uit mijn hand”, zegt Karel Noy, terwijl hij enkele seconden stil voor zich uitkijkt. “Ik heb een prachtige hobby. Ik hoop die tot mijn honderdste jaar vol te kunnen houden.”