‘En dan is het ineens echt afgelopen’

HEELSUM Het hele voetbalseizoen 2022-2023 stond in Heelsum en Renkum in het teken van maar één onderwerp, ‘De Fusie’. Voor- en tegenstanders bespraken het wel of niet moeten samengaan van ‘hun’ club, CHRC, Redichem of RVW veelal tijdens de wedstrijden die op Sportpark Wilhelmina plaatsvonden. De stemmingen wisselden: ‘Het is nu of nooit’, ‘Eindelijk, ze worden wakker’, Waarom fuseren, het gaat toch prima met ‘onze’ club?’ Toch ging de kogel uiteindelijk door de kerk en werd de oprichting van de nieuwe fusieclub SCW’23 op 13 juni jongstleden officieel een feit. Vorige week namen de leden van Redichem al afscheid van het geel en zwart, zaterdagavond kwamen de CHRC-leden voor het laatst bij elkaar, zondag keken de RVW’ers nog een keer terug op een 93-jarig voetbaltijdperk.

Het werd een (zon)dag die bol stond van de nostalgie. De kantine was omgetoverd tot één groot RVW-museum. Honderden foto’s, in zwart wit en kleur, aangevuld met tientallen verslagen en interviews over bijzondere RVW-gebeurtenissen of wedstrijden. Van RVW-danseressen ‘in de oude Campman’ tot de oprichting van het damesvoetbal, van legendarische kampioenschappen tot wedstrijden waar ‘oer-RVW’ers’ liever niet meer aan herinnerd wilden worden. Velen vingers wezen naar de foto’s, vaak gevolgd met de uitspraak, ‘ken je hem ook nog?’, of ‘Wat een elftal hè?’. Maar er hing ook een foto van een voormalig RVW-bestuur, waar geen van allen nog onder ons is. Dat is ook een gespreksthema als je terugkijkt op een hele lange blauwwitte clubhistorie.”

Toch werd het bovenal een dag van mooie herinneringen en mooie ontmoetingen. Want veelvuldig werden armen om schouders gedrapeerd, werd er geknuffeld en handen geschud. ‘Jij bent ook niets veranderd’, ‘Toen had je nog haar!’, ‘Ik herken je gezicht, maar moet even nadenken’. Zomaar wat ‘reünie-kreten’. Ook werden er individuele prestaties onder de loep genomen waarbij het opviel, dat de gescoorde doelpunten steeds mooier en meer werden, de besproken tackles steeds stoerder en bijna iedereen een kampioenschap had meegemaakt. Van het vermeende snelste doelpunt, tot de langste schorsing, de kleedkamerhumor vierde hoogtij. ,,Maar dan is het ineens echt afgelopen”, mijmerde oud-voorzitter Dick van Deest. ,,Natuurlijk was de fusie wel noodzakelijk, maar als je dit dan weer ziet......” Even moest hij slikken, maar al snel was hij weer even de (ex) voorzitter en bood het oudste nog in leven zijnde lid van RVW, Jan Gerritsen (79) een biertje aan. ‘Lange Jan’, zoals menig RVW’er hem alleen maar kent, genoot vervolgens van het gerstenat en staarde ook even door de kantine. ,,Een geweldige club”, liet hij zich ontvallen. Ook de RVW-relikwieën vielen nog duidelijk in de smaak. Die werden democratisch verloot en gekoesterd door de gelukkigen, die met een RVW-paraplu, een polo, een heus RVW-schoenentasje, een RVW-vlag of trainingsjack huiswaarts keerden. De club is weliswaar opgehouden te bestaan, maar het blauwwitte bloed, zal bij menigeen nog door de aderen blijven stromen.