Levensverhaal Anoush Dastgir boeit

ARNHEM Een mooi seizoen als voetbaltrainer, een biografie, een promotie en je vader die voor het eerst na zeven jaar weer even terug is in Nederland. Dat is in het kort ‘het seizoen’ van Anoush Dastgir (33), onder andere oud-trainer van Duno Doorwerth, oud-speler van Afghanistan, waar hij ook nog eens de jongste bondscoach ter wereld werd en hij vervolgens, als trainer van Jong FC Almere het kampioenschap binnensleepte. Als beloning werd hij de opvolger van Hedwiges Maduro, waardoor hij vanaf dit seizoen assistent wordt van hoofdtrainer Alex Pastoor. In zijn sfeervolle Arnhemse woning kijkt hij terug op dat hectische, maar ook ‘geweldige seizoen’ en spreekt hij uit, dat ‘hoofdtrainer worden’ ook nog altijd zijn doelstelling is.

,,Ik kwam in contact met de schrijver van mijn biografie, Ivo Roodbeen, door een interview samen met Remko Bisentini de bondscoach van Curaçao. De dingen die ik over Afghanistan vertelde raakten Ivo en zette hem aan het denken. Wij hebben nogmaals afgesproken en opperde hij om een boek te gaan maken. Ik ging akkoord eigenlijk zonder erbij na te denken over ‘wat wil ik nou eigenlijk bereiken’. Nu kan ik zeggen, dat ik er mensen mee wilde inspireren. Het mooie van Ivo was, dat hij met mij mee is gaan reizen, heeft er enorm veel tijd ingestoken. Ook voor hem was het zijn eerste boek, dus ook hij nam risico’s.” Risico’s nemen beheerste ook het leven van ‘de hoofdpersoon’. 

,,En durf en uitdagingen aangaan. In het boek vertelde ik voor het eerst mijn hele verhaal aan iemand, het werkte voor mij therapeutisch en verfrissend. Wij zijn ook echt vrienden geworden. Jezelf blootgeven, het waarom vertel je dit allemaal, was daarvan een logisch gevolg. Ik vond het wel heel moeilijk, omdat ik hem dingen ging vertellen die ik niet eens aan mijn moeder of naasten heb verteld. Maar ik heb hem gezegd, dat als ik het doe dan wil ik ook echt de waarheid vertellen waarbij ik mijzelf, maar ook niemand spaar.” Gedoeld werd onder andere op zijn vader. Anoush was van 2018 tot 2022 de jongste bondscoach ter wereld. Op zijn tiende kwam hij naar Nederland, hij heeft ook een Nederlands paspoort. Bij toeval kwam hij in contact met het Afghaanse voetbalelftal. Hij speelde zes interlands, maar door een knieblessure moest hij stoppen met spelen. ,,Toen het boek uitkwam vroeg ik mij wel af wat de mensen ervan zouden vinden, maar de reacties waren heel positief. Het inspireerde, maar gaf hen ook een andere kijk op vluchtelingen die naar Nederland zijn gekomen. Dat vind ik dit boek al waard. Ik heb moeilijke dingen meegemaakt, maar ik wilde mij niet in de slachtofferrol zetten, ik heb hulp gezocht, daar schaamde ik mij niet voor. Kwetsbaarheid is een kracht, geen zwakte. Dat wil ik de mensen ook meegeven. Dat deed ik altijd en overal. Ja ook bij Duno waar ik twee jaar geweldig heb samengewerkt met inspirerende mensen zoals onder andere Richard Vacquir Droop en Arjan Ploeg.” Dat was in zijn geboorteland Afghanistan wel anders, toch heeft hij ‘zijn’ land weten te herenigen. ‘Herenigd’ is hij na 7 jaar ook met zijn vader Ghulam, die onverwacht naar Nederland kwam. ,,Een mooie verassing.”